Ιδιότητες του τανταλίου
| Ατομικός αριθμός | 73 |
| Αριθμός CAS | 7440-25-7 |
| Ατομική μάζα | 180,95 |
| Σημείο τήξης | 2 996 °C |
| Σημείο βρασμού | 5 450 °C |
| Ατομικός όγκος | 0,0180 nm3 |
| Πυκνότητα στους 20 °C | 16,60 g/cm³ |
| Κρυσταλλική δομή | κυβικό με επίκεντρο το σώμα |
| Σταθερά πλέγματος | 0,3303 [nm] |
| Αφθονία στον φλοιό της Γης | 2,0 [g/t] |
| Ταχύτητα ήχου | 3400m/s (σε θερμοκρασία δωματίου) (λεπτή ράβδος) |
| Θερμική διαστολή | 6,3 µm/(m·K) (στους 25 °C) |
| Θερμική αγωγιμότητα | 173 W/(m·K) |
| Ηλεκτρική αντίσταση | 131 nΩ·m (στους 20 °C) |
| Σκληρότητα Mohs | 6.5 |
| Σκληρότητα Βίκερς | 870-1200Mpa |
| Σκληρότητα Brinell | 440-3430Mpa |
Το ταντάλιο είναι ένα χημικό στοιχείο με σύμβολο Ta και ατομικό αριθμό 73. Παλαιότερα γνωστό ως ταντάλιο, το όνομά του προέρχεται από τον Τάνταλο, έναν κακό της ελληνικής μυθολογίας. Το ταντάλιο είναι ένα σπάνιο, σκληρό, μπλε-γκρι, λαμπερό μέταλλο μετάπτωσης που είναι εξαιρετικά ανθεκτικό στη διάβρωση. Ανήκει στην ομάδα των πυρίμαχων μετάλλων, τα οποία χρησιμοποιούνται ευρέως ως δευτερεύοντα συστατικά σε κράματα. Η χημική αδράνεια του τανταλίου το καθιστά πολύτιμη ουσία για εργαστηριακό εξοπλισμό και υποκατάστατο της πλατίνας. Η κύρια χρήση του σήμερα είναι σε πυκνωτές τανταλίου σε ηλεκτρονικό εξοπλισμό όπως κινητά τηλέφωνα, συσκευές αναπαραγωγής DVD, συστήματα βιντεοπαιχνιδιών και υπολογιστές. Το ταντάλιο, πάντα μαζί με το χημικά παρόμοιο νιόβιο, εμφανίζεται στις ορυκτές ομάδες τανταλίτη, κολουμπίτη και κολτάν (ένα μείγμα κολουμπίτη και τανταλίτη, αν και δεν αναγνωρίζεται ως ξεχωριστό ορυκτό είδος). Το ταντάλιο θεωρείται τεχνολογικά κρίσιμο στοιχείο.

Φυσικές ιδιότητες
Το ταντάλιο είναι σκούρο (μπλε-γκρι), πυκνό, όλκιμο, πολύ σκληρό, εύκολα κατασκευασμένο και εξαιρετικά αγωγό θερμότητας και ηλεκτρισμού. Το μέταλλο είναι γνωστό για την αντοχή του στη διάβρωση από οξέα. Μάλιστα, σε θερμοκρασίες κάτω των 150 °C το ταντάλιο είναι σχεδόν εντελώς άτρωτο στην προσβολή από το συνήθως επιθετικό βασιλικό νερό. Μπορεί να διαλυθεί με υδροφθορικό οξύ ή όξινα διαλύματα που περιέχουν το ιόν φθορίου και το τριοξείδιο του θείου, καθώς και με διάλυμα υδροξειδίου του καλίου. Το υψηλό σημείο τήξης του τανταλίου, 3017 °C (σημείο βρασμού 5458 °C), ξεπερνιέται μεταξύ των στοιχείων μόνο από το βολφράμιο, το ρήνιο και το όσμιο για μέταλλα, και τον άνθρακα.
Το ταντάλιο υπάρχει σε δύο κρυσταλλικές φάσεις, την άλφα και τη βήτα. Η άλφα φάση είναι σχετικά όλκιμη και μαλακή. Έχει κυβική δομή με κέντρο το σώμα (ομάδα χώρου Im3m, σταθερά πλέγματος a = 0,33058 nm), σκληρότητα Knoop 200–400 HN και ηλεκτρική αντίσταση 15–60 µΩ⋅cm. Η βήτα φάση είναι σκληρή και εύθραυστη. Η κρυσταλλική της συμμετρία είναι τετραγωνική (ομάδα χώρου P42/mnm, a = 1,0194 nm, c = 0,5313 nm), σκληρότητα Knoop είναι 1000–1300 HN και η ηλεκτρική αντίσταση είναι σχετικά υψηλή στους 170–210 µΩ⋅cm. Η βήτα φάση είναι μετασταθής και μετατρέπεται στη φάση άλφα κατά τη θέρμανση στους 750–775 °C. Το χύδην ταντάλιο αποτελείται σχεδόν εξ ολοκλήρου από φάση άλφα, και η φάση βήτα συνήθως υπάρχει ως λεπτές μεμβράνες που λαμβάνονται με ψεκασμό μαγνητρονίου, χημική εναπόθεση ατμών ή ηλεκτροχημική εναπόθεση από ένα ευτηκτικό διάλυμα τηγμένου άλατος.