Tantal jest pierwiastkiem chemicznym o symbolu Ta i liczbie atomowej 73. Wcześniej znany jako tantal, jego nazwa pochodzi od Tantala, złoczyńcy z mitologii greckiej. Tantal jest rzadkim, twardym, niebieskoszarym, lśniącym metalem przejściowym, który jest wysoce odporny na korozję. Należy do grupy metali ogniotrwałych, które są szeroko stosowane jako drobne składniki stopów. Chemiczna obojętność tantalu sprawia, że ​​jest on cenną substancją do sprzętu laboratoryjnego i substytutem platyny. Obecnie jest głównie stosowany w kondensatorach tantalowych w sprzęcie elektronicznym, takim jak telefony komórkowe, odtwarzacze DVD, systemy gier wideo i komputery. Tantal, zawsze razem z chemicznie podobnym niobem, występuje w grupach minerałów tantal, kolumbit i koltan (mieszanka kolumbitu i tantalitu, choć nie jest uznawana za odrębny gatunek minerału). Tantal jest uważany za pierwiastek o znaczeniu krytycznym dla technologii.

Właściwości fizyczne
Tantal jest ciemny (niebiesko-szary), gęsty, ciągliwy, bardzo twardy, łatwy w obróbce i dobrze przewodzi ciepło i elektryczność. Metal ten jest znany ze swojej odporności na korozję kwasową; w rzeczywistości w temperaturach poniżej 150 °C tantal jest prawie całkowicie odporny na atak zwykle agresywnej wody królewskiej. Można go rozpuścić w kwasie fluorowodorowym lub kwaśnych roztworach zawierających jon fluorkowy i trójtlenek siarki, a także w roztworze wodorotlenku potasu. Wysoka temperatura topnienia tantalu wynosząca 3017 °C (temperatura wrzenia 5458 °C) jest przewyższana wśród pierwiastków jedynie przez wolfram, ren i osm w przypadku metali oraz węgiel.

Tantal występuje w dwóch fazach krystalicznych, alfa i beta. Faza alfa jest stosunkowo ciągliwa i miękka; ma strukturę sześcienną centrowaną na ciele (grupa przestrzenna Im3m, stała sieci a = 0,33058 nm), twardość Knoopa 200–400 HN i oporność elektryczną 15–60 µΩ⋅cm. Faza beta jest twarda i krucha; jej symetria krystaliczna jest tetragonalna (grupa przestrzenna P42/mnm, a = 1,0194 nm, c = 0,5313 nm), twardość Knoopa wynosi 1000–1300 HN, a oporność elektryczna jest stosunkowo wysoka i wynosi 170–210 µΩ⋅cm. Faza beta jest metastabilna i przekształca się w fazę alfa po podgrzaniu do temperatury 750–775 °C. Masowy tantal składa się niemal wyłącznie z fazy alfa, natomiast faza beta występuje zwykle w postaci cienkich warstw uzyskanych przez rozpylanie magnetronowe, osadzanie chemiczne z fazy gazowej lub osadzanie elektrochemiczne z eutektycznego roztworu stopionej soli.