ทังสเตน หรือ วุลแฟรม เป็นธาตุเคมีที่มีสัญลักษณ์ W และเลขอะตอม 74 ชื่อทังสเตนมาจากชื่อเดิมของแร่ทังสเตตที่เรียกว่า ชีไลต์ (scheelite) ในภาษาสวีเดน ซึ่งแปลว่า "หินหนัก" ทังสเตนเป็นโลหะหายากที่พบได้ตามธรรมชาติบนโลก โดยส่วนใหญ่จะพบในรูปสารประกอบทางเคมีกับธาตุอื่น ๆ มากกว่าที่จะพบในรูปเดี่ยว ๆ ทังสเตนถูกระบุว่าเป็นธาตุใหม่ในปี 1781 และถูกแยกออกมาเป็นโลหะครั้งแรกในปี 1783 แร่ที่สำคัญของทังสเตน ได้แก่ วุลแฟรมไมต์ (wolframite) และชีไลต์ (scheelite)

ธาตุทังสเตนในรูปอิสระนั้นโดดเด่นในด้านความแข็งแกร่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งจุดหลอมเหลวที่สูงที่สุดในบรรดาธาตุทั้งหมดที่ค้นพบ โดยมีจุดหลอมเหลวที่ 3422 °C (6192 °F, 3695 K) นอกจากนี้ยังมีจุดเดือดที่สูงที่สุดที่ 5930 °C (10706 °F, 6203 K) ความหนาแน่นของมันมากกว่าน้ำถึง 19.3 เท่า เทียบได้กับความหนาแน่นของยูเรเนียมและทองคำ และสูงกว่าตะกั่วมาก (ประมาณ 1.7 เท่า) ทังสเตนในรูปผลึกหลายเหลี่ยมเป็นวัสดุที่เปราะและแข็งโดยธรรมชาติ (ภายใต้สภาวะมาตรฐาน เมื่อไม่รวมกับธาตุอื่น) ทำให้ยากต่อการแปรรูป อย่างไรก็ตาม ทังสเตนบริสุทธิ์ในรูปผลึกเดี่ยวมีความยืดหยุ่นมากกว่าและสามารถตัดได้ด้วยเลื่อยเหล็กแข็ง

โลหะผสมของทังสเตนมีมากมายและมีประโยชน์ใช้สอยหลากหลาย เช่น ไส้หลอดไฟ หลอดเอ็กซ์เรย์ (ทั้งในฐานะไส้หลอดและเป้าหมาย) อิเล็กโทรดในการเชื่อมด้วยแก๊สทังสเตน โลหะผสมพิเศษ และการป้องกันรังสี ความแข็งและความหนาแน่นสูงของทังสเตนทำให้มีการใช้งานทางทหารในด้านกระสุนเจาะทะลุ นอกจากนี้ สารประกอบทังสเตนยังมักใช้เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาในอุตสาหกรรมอีกด้วย

ทังสเตนเป็นโลหะเพียงชนิดเดียวจากอนุกรมการเปลี่ยนผ่านที่สามที่ทราบว่าพบได้ในโมเลกุลชีวภาพในแบคทีเรียและอาร์เคียบางชนิด มันเป็นธาตุที่หนักที่สุดที่ทราบกันว่าเป็นสิ่งจำเป็นต่อสิ่งมีชีวิตใดๆ อย่างไรก็ตาม ทังสเตนรบกวนกระบวนการเผาผลาญของโมลิบเดนัมและทองแดง และเป็นพิษต่อสัตว์บางชนิดที่เราคุ้นเคยกันดี