Tungsten, atau wolfram, ialah unsur kimia dengan simbol W dan nombor atom 74. Nama tungsten berasal daripada nama Sweden dahulu untuk mineral tungstat scheelite, tung sten atau "batu berat". Tungsten ialah logam jarang ditemui secara semula jadi di Bumi yang hampir secara eksklusif digabungkan dengan unsur-unsur lain dalam sebatian kimia dan bukannya bersendirian. Ia dikenal pasti sebagai unsur baharu pada tahun 1781 dan pertama kali diasingkan sebagai logam pada tahun 1783. Bijih pentingnya termasuk wolframite dan scheelite.

Unsur bebas ini luar biasa kerana keteguhannya, terutamanya hakikat bahawa ia mempunyai takat lebur tertinggi daripada semua unsur yang ditemui, iaitu lebur pada suhu 3422 °C (6192 °F, 3695 K). Ia juga mempunyai takat didih tertinggi, pada 5930 °C (10706 °F, 6203 K). Ketumpatannya adalah 19.3 kali ganda daripada air, setanding dengan uranium dan emas, dan jauh lebih tinggi (kira-kira 1.7 kali ganda) daripada plumbum. Tungsten polikristalin adalah bahan yang rapuh dan keras secara intrinsik (di bawah keadaan piawai, apabila tidak digabungkan), menjadikannya sukar untuk digunakan. Walau bagaimanapun, tungsten kristal tunggal tulen lebih mulur dan boleh dipotong dengan gergaji besi keluli keras.

Banyak aloi tungsten mempunyai pelbagai aplikasi, termasuk filamen mentol lampu pijar, tiub sinar-X (sebagai filamen dan sasaran), elektrod dalam kimpalan arka tungsten gas, superaloi dan pelindung sinaran. Kekerasan dan ketumpatan tinggi tungsten memberikannya aplikasi ketenteraan dalam projektil penembusan. Sebatian tungsten juga sering digunakan sebagai pemangkin perindustrian.

Tungsten merupakan satu-satunya logam daripada siri peralihan ketiga yang diketahui terdapat dalam biomolekul yang terdapat dalam beberapa spesies bakteria dan arkea. Ia merupakan unsur paling berat yang diketahui penting untuk mana-mana organisma hidup. Walau bagaimanapun, tungsten mengganggu metabolisme molibdenum dan kuprum dan agak toksik kepada bentuk kehidupan haiwan yang lebih biasa.